دلم تنگ است این شبها یقین دارم که میدانی

صدای غربت من را ز احساسم تو می خوانی

شدم از درد تنهایی گلی پژمرده و غمگین

ببار ای ابر پاییزی که دردم را تو میدانی

میان دوزخ عشقت پریشان و گرفتارم

چرا ای مرکب عشقم چنین آهسته میرانی

تپش های دل خسته چه بی تاب و هراسانند

به من آخر بگو ای دل چرا امشب پریشانی

دلم دریای خون است وپر از امواج بی ساحل

درون سینه ام آری تو آن موج هراسانی

هماره قلب بیمارم به یاد توشود روشن

چه فرقی می کند اما تو که این را نمی دانی

حتی به مساحت 1 قلب ! ! !

چقدر سخته که دلت می خواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده  . . .

    انتظار  

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ...

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

 میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ...

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهيه . اما معنيش رو شايد سالها طول بکشه تا بفهمي !

تو اين کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شير مي خواد!

تنهايي ، چشم براه بودن ، غم ؛غصه ، نا اميدي ، شکنجه رو حي ،دلتنگی ، صبوری ، اشک بیصدا ؛

هق هق شبونه ؛ افسردگي ، پشيموني، بي خبري و دلواپسي و .... !

 براي هر کدوم از اين کلمات چند حرفي که خيلي راحت به زبون مياد

و خيلي راحت روي کاغذ نوشته ميشه بايد زجر و سختي هايي رو تحمل کرد

 تا معاني شون رو فهميد و درست درک شون کرد !!!

متنفرم از هر چیزی که زمان را به یاد من میاورد... و قبل از همه ی اینها متنفرم

 از انتظار ... از انتـــــــــــــــــــــــــــــــظار متــــــنـــــفــــــرم

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                          عشق يعني ...                        شدن

ساختن                                                                                    عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                      وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

عشق                                      آميختن                                         افروختن

يعني                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

  عشق                                 من

    يعني                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

     اسرار     يعني

     عشق

ای عشق مدد کن به سامان برسیم 

  چون مزرعه تشنه به باران برسیم

    یا من برسم به یار یا یار به من

   یاهر دو بمیریم و به پایان برسیم

در بهار آفرینش مست و مدهوش توام
صد گناه آورده ام محتاج درپوش توام
ای پناه بی پناهان خالق لبخند و گل
هر کجا خواهی ببر بی تاب و بر دوش توام
ایمنی جویم ز نفس سرکش گستاخ خویش
درگهت را من مقیمم بنده توش توام
گر مقدر بود و من لایق نبودم در سرای
زهر اگر گویی به سرکش من بلانوش توام

 عاشقی راشرط اول ناله وفریاد نیست  

 تاکسی ازجان شیرین نگذردفرهادنیست  

 عاشقی مقدور هرعیاش نیست 

 غم کشیدن صنعت نقاش نیست 

دست عشق از دامن دل دور باد!
می توان آیا به دل دستور داد؟

می توان آیا به دریا حکم کرد
که دلت را یادی از ساحل مباد؟

موج را آیا توان فرمود: ایست!
باد را فرمود: باید ایستاد؟

آنکه دستور زبان عشق را
بی گذاره در نهاد ما نهاد

         خوب می دانست تیغ تیز را
        در کف مستی نمی بایست داد

روی دریا خونه ساختی ساده دل

خیلی دیر یارو شناختی ساده دل

تو غبار ناگوار عاشقی همه هستی تو باختی ساده دل

من اون عاشق دیونه ای اون

که اومدم باز در خونه ی اون

اما اومدم تا نفرینش کنم

نفرینم و به قلب سنگینش کنم

ای ساده دل اما نفرین که کاره قلب تو نیست

تو برو با خط قلبت بنویس

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

چشم آسایش که دارد از سپهر تیز رو

ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

زیرکی را گفتم این احوال بین، خندید و گفت:

صعب روزی، بوالعجب کاری، پریشان عالمی

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل

شاه ترکان فارغست از حال ما کو رستمی

در طریق عشق بازی امن و آسایش بلاست

ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست

رهروی باید جهانسوزی نه خامی بی غمی

آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست

عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم

کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

گریه ی حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق

کاندرین دریا نماید هفت دریا شبنمی

همیشه فکر کن در اکواریوم زندگی میکنی وهمیشه مثل ماهی های درون آن عاشق باش.

عاشقانی که عاشق زیبایی هستند و وقتی به هم می نگرند می توانند عشق را با چشماهایشان منتقل کنند.

 مثل ماهی های درون آن زیبایی را لمس کن و از پس حباب های آن بگزر.  

ای رهگذر شب های تنهایی

مرا با تو هزاران راز و شیدایی

مرا با خودببر از آه و رسوایی

ای رهگذر شب های تنهایی

مرا با عاشقانت هم نوا کن

میان اشک هاشان غوطه ور کن

مرا را از یاد بردن نامرامان

مرا از خود راندن بی وفایان

مرا با تو هزاران آه و اشک است

مرا با تو نوای بی نوایی

ای رهگذر شب های تنهایی

بیا با اندرونم آشنا شو

بیا با آه و نالم هم صدا شو

بیا تا ازخودم بیرون شوم من

میان عاشقان مجنون شوم من

                          عشق را دوست دارم نه در هوس

                                                        تو را دوست دارم تا آخرین نفس

همیشه بدون یکی هست که دوستت داشته باشه

بیا که تا نفسی هست یار هم باشیم          به غنچه های محبت بهار هم باشیم

     آزمودم زندگی دشت غم است         شادیش اندوه و عیشش ماتم است

در میان جمع مردان یا همیشه مرد باش       یا دم از مردی مزن یا یکسره نامرد باش

بمیرم من واسه اون دلشکسته         که چون من خیری از دنیا ندیده

خنده ی تلخ من از گریه غم انگیزتراست      کارم از گریه گذشته به خودم میخندم

کاری به کار عشق ندارم

                               من هیچ چیز و هیچ کس را دیگر

                                                                       در این زمانه دوست ندارم

انگار

                 این روزگار چشم ندارد من و تو را

                                                             یک روز خوشحال و بی ملال ببیند

زیرا هر چیز و هر کس

                        که دوست تر بداری

                                       حتی اگر یک نخ سیگار یا زهر مار باشد

                                                                                   از تو دریغ میکند

پس با همه وجودم خود را زدم به مردن

تا روزگار دیگر کاری به کار من نداشته باشد

این شعر را هم نا گفته میگذارم  ....

تا روزگار بو نبرد ....

                          گفتم که ...

                                   کاری به کار عشق ندارم !

                                                                                                                   قیصر امین پور

من پذيرفتم که عشق افسانه است  ...    اين دل درد آشنا ديوانه است

 مي روم شايد فراموشت کنم      ...     با فراموشي هم آغوشت کنم

مي روم از رفتن من شاد باش      ...       از عذاب ديدنم آزادباش

 گر چه تو تنها تر از ما مي روي     ...      آرزو دارم ولي عاشق شوي

 آرزو دارم بفهمي درد را          ...          تلخي بر خوردهاي سرد را